Thursday, March 18, 2010

தவிச்ச வாய்க்கு தண்ணீர்..... save the water!

" பணத்தை தண்ணீரா செலவழிச்சு, அவள் பிறந்த நாளை கொண்டாடினாங்க....."
"அவ்வளவு சிக்கனமாகவா கொண்டாடினாங்க?"
"நீ வேற.....!  ஹிந்து பேப்பர் பார்க்கலியா?"

((photo: Thanks to Outlook India)http://www.dnaindia.com/img/1359680.jpg


ஹிந்து பேப்பர் மட்டும் இல்லை. இப்போ, BBC நியூஸ் வரைக்கும் பார்த்துட்டேன்.   :-(

பக்கத்து மாநிலம் தானே எக்கேடோ போகட்டும் என்று விட முடியுமா?
"தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லையேல் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்" என்று பாடியவர் வந்த மாநிலத்து ஆளாச்சே. பாத்துட்டு நெஞ்சு பொறுக்குதில்லை, இந்த நிலை, குலை கெட்ட மனுஷியை கண்டால்......
 2010 - மகளிர் தினத்தை ஒட்டி - மகளிர்க்கு திருஷ்டி பூசணிக்காயாய் இவளை பற்றிய செய்தி.
தண்ணீரை வீணாக்காதீங்கனு விழிப்புணர்வை கொண்டு வர, உலகமே அலறுகிற நேரத்துல, பணத்தை வீணாக்கி ஒரு பிறந்த நாள் திருவிழா.

அடுத்த வருகிற வம்சங்களுடைய தவிக்கிற வாய்களுக்கு தண்ணி இருக்கட்டும் என்று சொன்னா,  இங்கே ஒருத்தி, இப்போவே அவளுடைய மாநில மக்களின் வாயி வயிறு எல்லாம் காய போட்டுட்டு, இப்படி கூத்தடிச்சா?????

வரலாறை திருப்பி பார்த்தால், மாயாவதியின் மாய லீலைகள் 2003 வருடமே பரபரப்பை ஏற்படுத்தி இருக்குங்க.  51 கிலோ கேக் வெட்டி, 100,000 லட்டுக்கள்,   60 quintals  காணக்கில் சிறப்பு மலர்கள்  கொண்டு கொண்டாட்டம் களை கட்டி இருக்கு.  இரண்டு பொருட்காட்சி விழாக்களும் நடந்துருக்கு.  எல்லோரும் அப்போதே சாதாரணமா எடுத்துக்கிட்டு போய்ட்டாங்க.  இப்போ விரலுக்கு ஏத்த வீக்கமா, " அப்போவே நான் தில்லாலங்கடி. இப்ப நான் ஜகஜால கில்லாடி. சும்மா விடுவேனா?" என்று வூடு கட்டி அடிச்சு ஒரு விழா கொண்டாடியிருக்காங்க.

முன்னாள் ஆசிரியை முதல் மந்திரியா வந்தா, நாம் எல்லா விஷயத்திலேயும் முந்திக்கலாம் என்று ஆசை மயக்கத்தில் இருந்த உத்தர் பிரதேச மக்கள், முகத்தில் அடிச்சு எழுப்ப தண்ணீரை வீணாக்காமல் சேர்த்து வைக்க வேண்டும்.  இதை அவர்களுக்கு  மட்டும் வந்த சோதனையா நினைச்சு சும்மா இருக்கமுடியாது. தனக்கு, பிரதம மந்திரி பொறுப்பு மேல ஒரு ஆசை என்று சொல்லி இருக்காங்க.  அப்படி ஆயிட்டாங்கனு வைங்க, இந்தியாவுக்கே மஞ்சாத் தண்ணி தெளிக்க வேண்டும். தண்ணீரை இப்போவே சேமிச்சு வைங்க.

இந்த மாதிரி தலைவர்கள் ஆட்சியில், மக்கள் கண்களே வற்றாத ஜீவநதிகளாய் இருக்கும். 
தேசிய நதிகள் எல்லாம், தேசிய, மாநில தலைவர்கள் வீடுகளுக்கு மட்டும் கால்வாய் வெட்டி திருப்பிவிடப் பட்டிருக்கும்.

மாநிலத்தில் உள்ள ஏழை மக்கள் நல வாழ்வு திட்டங்களுக்கு, நஷ்ட ஈட்டு தொகைக்கு எல்லாம் கஜானா காலி என்ற கையை விரிச்ச மகராசி,  தன்னை விட உயரமான அளவில் ஒரு லஞ்ச பண மாலையை பெருந்தன்மையா வாங்கி கொண்டு, தன் எடைக்கு மேல எடை அளவு கொண்ட கேக் வெட்டி , ரொம்ப "க(இ)ஷ்டமான" மன  நிலையோட பிறந்த நாள் கொண்டாடி இருக்காங்க. எல்லோரும் அதை பார்த்துட்டு, நமக்கு என்ன என்று இந்த விஷயத்துல கை கழுவிட்டு போகணும்னா கூட,  தண்ணி வேணும். ஒரு பில்லியன் மக்களுக்கு மேல கை கழுவனும்னா எவ்வளவு தண்ணி வேண்டும். தண்ணியை வீணாக்காமல் சேமிச்சு வைங்க.

நம்ம வெட்டி பேச்சு மாதிரி, மக்களே சும்மா இந்த காதில் வாங்கி அந்த காதில் விட்டுறாதீங்க.
பணத்தையும் அந்த கால தண்ணீர் மாதிரி வீணாக்காமல், இந்த கால தண்ணீர் மாதிரி சிக்கனமாக செலவழிச்சு -  நம் நலன் மட்டும் கருதாமல், நமது சந்ததி நலன் கருதியும் ஆக்க வேலைகள் செய்தால் நம்ம நாடு உருப்படும் என்று நம்புவோம்.

  எல்லா  மாநிலத்து முதலை மந்திரிகள் கவனிக்கவும் - நீங்க பல சந்ததிகளுக்கு சேத்து வச்சுட்டீங்க. மத்தவங்க வாழ உதவி செய்யவில்லை என்றாலும் உபத்திரவம் செய்யாதீங்க, ப்ளீஸ்.  நீங்கள்  மக்கள் தலையில் தண்ணி தெளிச்சு, உங்கள் நலனுக்கும் எங்கள் நலனுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்று சொல்லியது போதும்.

Conserve the water - Save the water - Save the people of India!!!

Monday, March 15, 2010

ஸ்பெஷல் டெலிவரி

((Thanks: Image from Funnyhub.com))
குழந்தைகளுக்கு, இப்படியும் ஒரு pacifier - சூப்பி ....... !!!   நம்மை விட வெட்டியா நிறைய பேர் யோசிப்பாங்க போல.

இந்த வாரம், என் மகள், செல்லத்தின்  பிறந்த நாள் வருகிறது.
சென்ற ஆண்டு கொண்டாட்டத்தின் போது,  அழகான கேக்கை  நேர்த்தியாக வெட்டினாள்.
வெட்டியபின், ஆர்வமாக தனது முதல் பிறந்த நாள் கேக்கை , அவள் சார்பில் யார் வெட்டினார்கள் என்று கேட்டாள்.  "அம்மாவா? அப்பாவா?"
எனது பதில்:  "Dr.Lampkin"
மகள் செல்லம்: "டாக்டர்?"

ம்ம்ம்மம்மம்ம்ம்ம்............. மாவு கிரைண்டர் சுத்தி  - (நான் கொசுவத்தி சுத்துரதை விட்டு நாள் ஆச்சு)  - ஒரு mini-flashback.

மார்ச் 17 இரவுக்குள், பிரசவ வலி வந்து டெலிவரி ஆகவில்லை என்றால், 18 ந் தேதி காலை மருத்துவமனையில் (Texas) வந்து அட்மிட் ஆகி கொள்ளும் படி, டாக்டர் எழுதா ஒப்பந்தம் போட்டு இருந்தார். அதன் படி, பிரசவ வலியோ பரபரப்போ இல்லாமலே  போய் அட்மிட் ஆகி இருந்தேன். 

ஊரில் இருந்து என் அம்மாவோ அத்தையோ உதவிக்கு வர முடியவில்லை..  என் கணவரும் நானும் சமாளித்து கொள்ளலாம் என்று கடவுள் மேல் உள்ள நம்பிக்கையில் இருந்து விட்டோம்.

காலையில் வந்து சோதித்து பார்த்த டாக்டர்,  C-section (cesarean) surgery தான் திட்டவட்டமாக சொல்லி,  "இப்போ நான் மற்ற patients கவனிக்க போக வேண்டும். 12 மணிக்கு என்னுடைய மதிய உணவு நேரம். சீக்கிரமா சாப்பிட்டு விட்டு வந்து லஞ்ச் டைம்ல சர்ஜரி செய்ய வருகிறேன்" என்று ஏதோ மதிய சாப்பாட்டுக்கு அப்புறம்  பாயாசம்/ரசம் குடிக்கிற  மாதிரி சொல்லி விட்டு போனார்.   சர்ஜரி - எனக்கு சர்ஜரி -  அவருக்கு லஞ்ச் டைம்  - கிர்ர்ரர்ர்ர்.........

நர்ஸ் நிறைய Formality Forms எல்லாம் ஒரு File இல் வைத்து, என் கையெழுத்துக்காகவும் என் கணவரின் கையெழுத்துக்காகவும் வந்தாள். ஒரு பார்ம் எடுத்து படிக்கலாம் என்று பார்த்தால், "இந்த மேஜர் சர்ஜரிக்காக கொடுக்கப்படும் Spinal anesthesia பற்றியும் அதற்கு உள்ள disclaimer பற்றியும் இருந்தது.
"உங்கள் முதுகு தண்டு வடம் அருகே கொடுக்கப்படும் இந்த மருந்தால், உங்கள் கால்கள் இரண்டும் செயல் இழந்து போனால், கம்பெனி பொறுப்பு எடுக்காது. இல்லை, நீயே செயல் இழந்து ஒரேயடியா போயிட்டே என்றாலும் கம்பெனி பொறுப்பு எடுக்காது" என்ற ரீதியில் பல மிரட்டல் தகவல்கள். சர்ஜரிக்கு போகும் முன்னால், இது ரொம்ப அவசியமா   என்று நொந்து கொண்டேன்.

கண்ணை மூடி, ஒரு நிமிடம் கடவுளை நினைத்து கொண்டு மார்க் செய்யப் பட்டிருந்த எல்லா இடங்களிலும் கையெழுத்து போட ஆரம்பித்தேன்.
நர்ஸ் கரிசனையுடன்,   "படித்து பார்த்து விட்டு கையெழுத்து போடணும்" என்றாள்.
"படிச்சு பார்க்கலாம் தான். அதை படிச்சிட்டு புரிஞ்சது புரியாததை பத்தி கவலைப் பட வேண்டாமே என்று பார்த்தேன்.
படித்து விட்டு, நான் கையெழுத்து போட மாட்டேன் என்று சொன்னால், இதில் எழுதி இருப்பதை மாற்றி எழுத போகிறீர்களா? இல்லை கையெழுத்து போடவில்லை என்றாலும் சர்ஜரி செய்ய போகிறீர்களா?" என்று கேட்ட என்னைப் பார்த்து பரிதாப சிரிப்பு சிரித்தாள்.
"ஒரு பேப்பர் மட்டும்  மிஸ்ஸிங்"
"என்ன பேப்பர்" என்று நர்ஸ்  கேட்டாள்.
"அப்படி ஒரு நிலைமை  எனக்கு நேர்ந்தால் -  என் கணவர் இன்னொரு பெண்ணை திருமணம் செய்து கொண்டால் -  கம்பெனி பொறுப்பு ஆகாது என்றும் எழுதி வைத்து இருக்கலாம்."
என் கணவர், "இந்த நேரத்திலும் உனக்கு இப்படி எல்லாம் தோணுது பாரு" என்றார். என் கவலை எனக்கு.

ஒரு வழியாக டாக்டருக்கு  லஞ்ச் டைம் வந்தது - அப்படியே எனக்கு  சர்ஜரி டைம் வந்தது.  என் கணவர் முகத்தில் மகளை பார்க்க போகிற சந்தோஷம். எந்த கவலை ரேகையும் அவர் முகத்தில் தெரியவில்லை.
Dr.Lampkin என்ன சாப்பிட்டார் என்று தெரியவில்லை. பயங்கர சந்தோஷத்தில் இருந்தார். அவரை விட இரட்டிப்பு சந்தோஷத்தில், எனக்கு anesthesia கொடுத்த டாக்டர் இருந்தார்.  உதவிக்கு இருந்த இரண்டு நர்ஸ்களும் ஒரே  கலகல.  எல்லோரும்,  முந்திய தினம் பார்த்த  கவ்பாய் (cowboy) டிவி ஷோ பற்றி பேசி சிரித்து கொண்டு இருந்தார்கள்.  என் கருத்தையும் கேட்க மறக்கவில்லை.  ஏதோ "coffee time with Anu"  நிகழ்ச்சி மத்தியில் இருப்பது போல உணர்வு. ஆபரேஷன் தியேட்டர் போல இருக்கவில்லை.
எனக்காக என்னை தவிர வேற யாரும் கவலை பட்டதாக தெரியவில்லை.

டாக்டர், சர்ஜரி மேஜையில் கலக்கத்துடன் படுத்து இருந்த  என் அருகில் கூர்மையான கத்தியுடன் வந்ததும்,
" சித்ரா ரெடியா? இன்று உன் மகள் பிறக்கும் நாள்.  நீதான் பர்த்டே கேக். கட் பண்ண போறேன். பர்த்டே சாங் பாடலாமா?" என்றார். எல்லோரும் சத்தமாக சிரிக்கும் சத்தம் கேட்டது - அதில் என் சிரிப்பும் இருந்தது.
ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடினேன். எவ்வளவு கவலை பட்டு டென்ஷன் ஆக பரபரப்பாக இருக்க வேண்டிய நேரத்தை, டாக்டர் எப்படி மாற்றி விட்டார்!  எல்லாம் நல்ல படியாக நடந்தது.  எனக்கும் யாரும் இல்லாமல் தனியாக இருக்கிறோம் என்ற உணர்வு போய் இருந்தது.

ஒவ்வொரு வருடமும் என் மகளின் பிறந்த நாள் கேக் பார்க்கும் போது Dr.Lampkin  கமென்ட் நினைவுக்கு வந்து சிரிப்பேன்.  என் மகன், செல்வம்  பிறந்த வேளையிலும்  - மீண்டும் யாரும் உதவிக்கு வர இயலாது இருந்த போதும்  - டென்ஷன் ஆகாமல், என் மகன் பிறக்கும் நாள் பார்ட்டிக்கு - நானே மீண்டும் பர்த்டே கேக் ஆக -  மருத்துவமனைக்கு உற்சாகமாக சென்றேன்.  சர்ஜரி நல்ல படியாக நடந்தது, கடவுள் அருள்.

 எந்த பிரச்சினையையும் பதட்டம் இல்லாமல் அணுகவும், அதில் இருக்கும் தனித்தன்மையை கண்டு ரசிக்க சிரிக்க பழகி கொள்ள வேண்டும் என்று புரிந்து கொண்டேன்.  (உடல், மன) வலியும் வேதனையும் அந்த அந்த நிமிடங்களுக்கு உரியவை.  வலிக்குமே என்று கவலைப்படுவதும், வலித்ததே என்று புலம்புவதும் கவலைகளின் இருப்பிடம்.    டென்ஷன் இருட்டில், எல்லாமே அரண்டு மிரண்டு பயங்கரமாக தெரிகிறது.    நகைச்சுவை ஒளியில் பார்த்தால் வெளிச்சமாக, பாசிடிவ் ஆக தெரிகிறது.


HAPPY BIRTHDAY, CHELLAM!
இந்த ஐம்பதாவது  பதிவு உனக்கு ........  செல்லம்!

Wednesday, March 10, 2010

எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள் (தொடர் பதிவு)

 எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள் தொடர் பதிவுக்கு அழைத்த திவ்யா ஹரிக்கு நன்றி.
http://everythingforhari.blogspot.com/2010/03/10.html 

தொடர்  பதிவின் விதி (விதியை நொந்துக்கிறேன்):


1    உங்களின் சொந்தகாரர்களாக இருக்க கூடாது.  
(அப்புறம் பத்து பேரை தவிர லிஸ்டில் இல்லாத மத்தவங்க எல்லாம் குழாய் அடி சண்டை போடுவாங்க. அந்த நேரம், அந்த பத்து பேரும் ஒத்தாசைக்கு வருவாங்கன்னு சொல்ல முடியாது.)

2. வரிசை முக்கியம் இல்லை. 
(ஆமாம்,  பிடித்த பத்து பேருக்கும் பல் வரிசை, சீர் வரிசை எல்லாம் முக்கியம் இல்லை)
 
3.  ஒரே துறையில் பல பெண்மணிகள் நமக்கு பிடித்தவர்களாக இருக்கும்.   இந்த பதிவுக்கு வெவ்வேறு துறையில் பத்து நபர்கள் இருக்க வேண்டும்.
(துறை என்று சொன்னாங்க, எந்த துறைனு சொல்லலியே...........  பத்து துறையை கண்டு பிடிச்சு, அதில் பத்து பெண்களை கண்டு பிடிச்சு, அவர்களை நமக்கு பிடித்தவர்களா என்று கண்டு பிடிச்சு,  ...............
இப்போ பிடிச்சு, அப்புறம் பிடிக்கலைனா?       ............. இப்போ பிடிக்காமா, அப்புறம் பிடிச்சுதுனா? ........)


இனி ஒரு விதி செய்வோம்.  தொடர் பதிவு என்று இருப்பதை,  நண்டுபிடி பதிவு என்று மாற்ற சொல்லி பதிவர் மாநாட்டில் மனு கொடுக்கலாமா?
ஒரு நண்டை பிடிச்சா, ஒரு ரெண்டு நண்டாவது அது காலை பிடிச்சிக்கிட்டு வரும்.

எனது பதிவுல முன்னோர்கள் எழுதிய இந்த தலைப்பின் நண்டு பதிவை படித்தால் - அறிவியல், ஆன்மிகம், அரசியல், ஆங்கிலம் போன்ற எல்லா துறைகளிலும் வெற்றி பெற்ற பெண்கள் பெயர்களை ஏற்கனவே போட்டு விட்டாங்க.

பிடித்த பெண்கள் லிஸ்ட்:

1.  போக்குவரத்து  துறை:    செசிலியா  -
காலேஜ் போகும் போது,  சில சமயங்கள் பஸ் இல் கூட்ட நேரத்தில்,  என் bag "பிடிக்காமல்" இருந்திருந்தால் நான் foot board ல அம்பேல் ஆகி இருந்து இருப்பேன்.

2.  சமையல்  துறை :   தன் அடுக்களையில் சப்பாத்தி மாவு மட்டும் அல்ல -  எனக்கு, முதல் பதிவுலக விருது கொடுத்து, என் மனதையும் பிசைந்து விட்ட ஜலீலா அக்கா.
என் அவியல் பதிவுகள் அவர்களுக்கு "பிடித்து" இருந்துச்சாம்.

3.  ஊர் சுற்றுலா துறை:  லிண்டா
அமெரிக்கா வந்த புதிதில், பப்பரபான்னு ஒண்ணும் தெரியாமல் முழிச்சிக்கிட்டு இருந்தபோது,  தன்னுடன் ஊர் சுற்ற அழைத்து போனது எனக்கு பிடித்து இருந்தது.

4.  மருத்துவ  துறை:  ராஜம்
இவங்க யார்னே எனக்கு தெரியாது. ஆனால், எனக்கு ஒவ்வொரு முறை சளி "பிடிக்கும்" போதும்  - ராஜம் சுக்கு காப்பி பவுடர் பாக்கெட் வழியா வந்து ரொம்ப உதவி செய்றாங்க.  நெல்லை போகும் போதெல்லாம்,  வாங்கி வந்து ஸ்டாக் பண்ணி இருக்கேனாக்கும்.

5.  சினிமா துறை:  ஊர்வசி.
என்னவோ தெரியலை. இவங்க காமெடி எனக்கு பிடிக்கும். பேசும் விதமும் பிடிக்கும்.

6.  அரட்டை துறை:  அலமேலு என்ற அம்மு
அம்முவும் நானும் அரட்டை அடிக்க ஆரம்பித்தால், உலக பிரச்சினைகள் எல்லாம் அலசி ஆராய்ந்து, பிழிந்து எடுத்து முடிவு கண்டு "பிடித்து" விடும் வரை ஓய்வதில்லை.

7.  அரசியல் துறை:  "தூள்"  சொர்ணா அக்கா
பெண்களாய் இருந்தாலும், அரசியல் எப்படி செய்யணும் என்பதை அப்படியே  படம் "பிடித்து" காட்டி இருந்தாங்க.

8.  விளம்பர துறை:   ஹமாம் அம்மா
அந்த அம்மா குடும்பத்துல மட்டும் இருக்கிற ஒரே கவலை/பிரச்சினை - ஹமாம் சோப்பு  வீட்டில் எல்லோரும் உபயோகிக்கிறாங்களா இல்லையா என்பது தான்.  குடும்ப பிரச்சினைகள் எல்லாம் தீர ஹமாம் சோப்பு போட்டு குளிக்கணும் என்று அந்த அம்மா, கண்டு "பிடித்து" இருக்காங்க.

9.  கற்பனை துறை:   பவித்ரா.
ideal girl  - பவித்ரமான அழகு, பவித்ரமான பணிவு, பவித்ரமான மென்மை, பவித்ரமான புன்னகை.
இந்த பெண்ணை, தன் மனதில்  "பிடித்து" வைத்து, கற்பனை குதிரை தட்டி விட்டு சில பேர் (பெரும்பாலும் ஆண்கள்) எழுதும் கவிதைகள் எனக்கு பிடிக்கும்.  (கவனிக்க: அவர்கள் எழுதும் கவிதை கிறுக்கல்கள்  மட்டும் எனக்கு பிடிக்கும். அவர்களின் கிறுக்குத்தனம்  பிடிக்காது)

10.  விண்வெளி துறை:   விண்வெளிக்கு சென்ற - செல்ல போகிற எல்லா பெண்களும் - ஒன்றா இரண்டா - விளக்கம் சொல்ல தேவை இல்லை.