கல்யாணம்தான் கட்டிக்கிட்டு, டூயட் பாடலாமா?

 வேலைப்பளு காரணமாக சனி ஞாயிறு பதிவுலகுக்கு வராமல் விரதம் இருப்பது தெரிந்ததே.... இந்த வாரம், அது மேலும் இரண்டு நாட்களுக்கு நீடிக்கப்பட்டது.  

Valentine's Day Special ஆதரித்தும் - எதிர்த்தும் தமிழ் நாட்டில் சில விஷயங்கள் நடந்ததை கேள்விப்பட்டேன்....

கழுதை கெட்டால் குட்டி சுவரு - இந்தியா கெட்டால் அமெரிக்கா என்று ஆகி போச்சு....  ஆனால், எனக்கு ஒரு டவுட்டு!   அது எப்படி சரியா இந்த Valentine Day மாதிரி விஷயங்களை மட்டும் கரெக்ட் ஆக  - அரைகுறையாக தெரிஞ்சு வச்சுக்கிட்டு அங்கே  follow பண்ணிடுறாங்க?

  நம்ம ஊரில் பேசப்படுற அளவுக்கு இங்கே பெரிய ஸ்பெஷல் இல்லை... அதுவும் இந்த வருடம்,  வார நாளில் (திங்கள்) வந்ததால் - சும்மா கடைகளில் greeting cards - ரோஜா மலர்கள் - heart shaped balloons - chocolates மட்டும் நல்லா sales ஆச்சு ... இதெல்லாம் commercial கண்ணோட்டத்தோட கொண்டாடப்படுகிறது என்று ஆகி போச்சு.... Valentine's Day ,  சனி - ஞாயிறு வந்தால் மட்டும் கொஞ்சம் களை கட்டும்.... அம்புடுதேன்!

Valentine's Day -   அன்பு என்ற பெரிய வட்டத்தில் பார்க்காமல்,  காதலர் தினம் என்ற குறுகிய வட்டத்தில் தானே இந்தியாவில் கொண்டாடுறாங்க .... ம்ம்ம்ம்...... 

சரி, ரெண்டு நாள் கழிச்சு வந்துட்டு என்ன புளிச்சு போன மாவுல இட்லி அவிக்கிற? என்று புலம்பாதீங்க....   "எது மாதிரியும் இல்லாத புது மாதிரி நியூஸ்க்கு "கொஞ்சம் வெட்டி பேச்சு" என்று ஆன பிறகு,    பேரை காப்பாத்திருவோம்ல....  பில்ட் அப்பு! பில்ட் அப்பு!

அமெரிக்காவில், Valentine's Day ஒட்டி வருகிற ஞாயிற்றுக் கிழமை - (February மாதத்தில் - இரண்டாவது ஞாயிற்றுக் கிழமை)   உலக திருமண நாள் ஆக கொண்டாடப்படுகிறது.  குறிப்பாக கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில், இது விசேஷம்.  நம்ம ஊரிலும் கொண்டாடப்படும் என்று நினைக்கிறேன். 
World Marriage Day

- http://wmd.wwme.org/purpose-history.html

 பெண்ணின் ரோல் என்னன்னு சொல்றாங்களாம்?

கல்யாணம் வரை - காதலி;

கல்யாணத்திற்கு பின் - மனைவி;

குழந்தைகளுக்கு பின் - தாய் தான்... ஆனால், கணவருக்கு????? 

அவரையும் கவனிச்சுக்கிற ஆயாதான். 
காதலியாக கவனிக்கப்பட்டு - வர்ணிக்கப்பட்டு;
மனைவியாக கொண்டாடப்பட்டு ;
அப்புறம் அன்னையாக ஆனதும்,  "உன் வழி -  குழந்தைகள்  வழி ... தாண்டாதே" என்று அடக்கி விடப்படுவதால் தான் பல குடும்பங்களில்,  கணவர் மனைவிக்கிடையே ஒரு புரிதல் இல்லாமல் போய் விடுகிறது... காதலிச்சு கல்யாணம் செய்தவர்கள் கூட,  கல்யாண வாழ்க்கை கசந்து -   பெரிய சண்டைகள் இல்லை என்றாலும்,  சள்ளு புள்ளு என்று ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் எரிஞ்சு விழுந்துக்கிட்டே -  குழந்தைகளுக்காக மட்டுமே சேர்ந்து வாழ வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டு விடுகிறது என்று  நான் சொல்லல,  ஆய்வு (research)  சொல்லுது.

http://www.itwire.com/science-news/health/24374-married-couples-less-happy-with-children
 
சிலரால் மட்டும் எப்படி திருமணம் ஆகி எத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும், காதல் குறையாமல் கொஞ்சி கொண்டே இருக்க முடியுது? என்று வேறு ஒரு ஆய்வு நடத்துனாங்களாம்.  அதில்,  கணவன் மனைவி இருவரும், எந்த சூழ்நிலையிலும் தாங்கள் பெற்றோர்கள் மட்டும் அல்ல - கணவன் மனைவி என்ற நினைப்ஸ் மறக்காமல்,  காதலோடு தங்களுக்கென்று   நேரம் ஒதுக்கி,  அன்னியோன்யம் வளர்த்துக் கொண்டே இருப்பவர்களால் தான் அப்படி இருக்க முடியுமாம்.

இதெல்லாம் நடக்கிற காரியமா என்று சொல்லப்படாது.... 

பொதுவாக, சிறு குழந்தைகள் இருக்கும் வீட்டில் வேலைப்பளு அதிகம் இருப்பதால்,  எல்லா கவனமும் அவர்களிடம் மட்டும் சென்று விடுவதால்,  களைப்பு தான் மிஞ்சும்.  மாறி வரும் கால கட்டத்தில்,  அது மன சோர்வைத் தான் கொண்டு வருமாம்.  அவர்கள் உணர்வுகளும் நாள் ஆக ஆக மரத்து போக ஆரம்பிக்குமாம்.  எத்தனை நாளைக்குத்தான் தாக்கு பிடிக்க முடியும்?  ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில்,  தன் தனித்தன்மையை (special quality) அடையாளம் கண்டு பாராட்டும் அல்லது பாராட்டுகிற மாதிரி பேசும்    இன்னொரு ஆணின் மீது ஈர்ப்பு ஏற்பட ஆரம்பிக்குதாம்.  இந்த  பீலிங்க்ஸ் எல்லாமே  வேண்டாத affair  ஆக மாறுவதில்லை.... ஆனால், ஒரு வீக் மொமென்ட்ல மாறவும் செய்யுமாம்.  இது குடும்ப  தலைவிகளுக்கு மட்டும் அல்ல,  குடும்ப தலைவர்களுக்கும் இதே டென்ஷன் - இதே கண்டிஷன்  - இதே மனநிலை - இதே effect தானாம்.   இந்த சூழ்நிலை, அதிகமாக 32 - 52  வயதுக்குள் இருக்கும் தம்பதியினர் மத்தியில்  காணப்படுகிறதாம்.

 இதையெல்லாம் தவிர்க்க,  கணவனும் மனைவியும் தனியாக - மாதத்தில் ஒரு நாளாவது தங்களுக்கென்று நேரம் ஒதுக்கி கொள்ள வேண்டுமாம்.  அது ஒரு புத்துணர்வையும்  - திருமண வாழ்க்கையில் ஒரு புது ஈடுபாட்டையும் கொண்டு வருமாம்...  அப்போதான்,  குழந்தைகளைக் கவனித்துக் கொள்வதோ - இல்லை வேறு எந்த குடும்ப பிரச்சனைகளும் பெரிதாக விஸ்வரூபம் எடுக்காதாம்.  தாயாக தியாக உள்ளத்தோட செய்யும் காரியங்களை விட,  காதல் உள்ளத்தோடு குடும்பத்தில் வேலைகளை செய்யும் போது, உற்சாகமாய் - அழகாய் - புது பொலிவோடு இருக்குமாம்.

காதல் கொண்ட நெஞ்சங்கள் -  எல்லா தடைகளையும், பிரச்சனைகளையும் சமாளிக்க எப்படி முடியுதுன்னு எத்தனை தமிழ் படங்கள்ல பார்த்து இருக்கோம்....  அதான்..... தியாக தீபங்களை விட,  காதல் ஜோதிகள் - கஷ்டங்களை ஈஸியாக கையாண்டு கொள்ளுமாம்.  

  
நாங்க போற கத்தோலிக்க ஆலயத்தில்,  அருகில் உள்ள பல்கலைகழகத்தில் உள்ள  Catholic Students' Association   இல் உள்ள மாணவர்கள் - மாணவிகள் - ரொம்ப ஆக்டிவ் ஆக ஆலய காரியங்களில் பங்கு கொள்வாங்க...  அவர்களில்  சிலர்  உலக திருமண நாள் ஒட்டி வந்த வெள்ளிக் கிழமை மாலை,  தங்களின் Valentine's Day weekend mood எல்லாம் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு,   volunteers ஆக வந்து 6 p.m. to 9 p.m. -  சர்ச் ஹால் இல் வைத்து,  எங்கள் ஆலயத்தில் உள்ள திருமணமான தம்பதிகளின்  (Registered Members) குழந்தைகளை கவனித்துக் கொள்வதாக அறிவித்து இருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில்,   குழந்தைகள் படமும் - பாப் கார்ன் - ஐஸ் கிரீம் - board games - எல்லாம் உண்டு என்று சொல்லி இருந்தாங்க...  அதற்கு அவர்கள் சார்ஜ் எதுவும் வாங்கவில்லை.

சமூதாயத்துக்கு, அக்கறையோட தங்களால் செய்யக்கூடிய பங்கு என்று சொல்லிட்டாங்க....
அதற்காக free சர்வீஸ் என்று மக்களும், "ஹி, ஹி, ஹி,... தேங்க்ஸ் " என்று மட்டும் சொல்லிட்டு போகவில்லை.
""Thank You" greeting cards - வீட்டில் செய்த cookies  அல்லது சின்ன பரிசு - அந்த மாணவர்களுக்கு கொடுத்து விட்டு நன்றி சொன்னது, அருமையாக இருந்துச்சு... கல்லூரி  மாணவர்கள் செய்கிற உதவியை, appreciate பண்ணிய விதம் பிடித்து இருந்துச்சு.

குழந்தைகளை அங்கே விட்டு விட்டு,   தனியாக அந்த நேரத்தில்,  Flame of love புதுப்பித்துக் கொள்ள, அந்த நேரத்தை பயன் படுத்திக் கொள்ளும் படி பரிந்துரைக்கப் பட்டது.    வீட்டு வேலைகளை - ஷாப்பிங் வேலைகளை - அந்த நேரத்தில் செய்யாமல்,  டிவி - சினிமா என்று  இங்கே உட்கார்ந்து கிட்டு, அங்கே பே என்று பார்த்துக் கொண்டு இருக்காமல்,  இருவர் மட்டுமே தங்கள் அன்பை- காதலை -  ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படுத்தும் விதமாக அந்த நேரத்தை செலவிட வேண்டும் என்று சொன்னாங்க...

Restaurant இல் வைத்து dating மாதிரி  ஒரு ஸ்பெஷல் டின்னெர் - அல்லது
ஒரு ஜாலி கார் டிரைவ் - அல்லது
இயற்கையை ரசித்துக் கொண்டு ஒரு வாக் - அல்லது
மனம் விட்டு பேசி,  ஒருவருக்கொருவர் கொண்ட காதலை வெளிப்படுத்துவது என்று சில வழிமுறைகளும் காதல்  உறவைப் புதிப்பித்துக் கொள்ள அறிவுரை வழங்கப்பட்டன.

அமெரிக்காவில்  திருமண தோல்விகள் நிறைய இருப்பதற்கும்,  விவாகரத்து அதிகம் இருப்பதையும்  சாதரணமாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், அதை ஒரு பிரச்சனையாக எடுத்துக் கொண்டு - அதற்கு என்னவெல்லாம் செய்து அதை மேற்கொள்ளலாம் என்று முயற்சி எடுக்க ஆரம்பித்து இருக்காங்க.... 

அப்புறம்  ஞாயிற்றுக் கிழமை அன்று  பாதிரியார்,  Sunday Mass time ல எல்லாத் தம்பதியினரையும் எழுந்து கொள்ள சொன்னாங்க...
புதுசா கல்யாணம் ஆன ஜோடியில் இருந்து, கல்யாணம் ஆகியே  அறுபத்து இரண்டு  வருடங்கள் ஆன ஜோடி வரை எழுந்து நின்னாச்சு....
கணவரும் மனைவியும்  வலது கரங்களை பிடித்து கொள்ள சொன்னாங்க.....
இருவரும், ஒருத்தரை ஒருத்தர் கண்களை பார்த்து புன்னகைக்க சொன்னாங்க....
அப்புறம் திருமண நாளில் சொல்லிய உறுதி மொழியை (wedding vows)  புதுப்பித்துக் கொடுத்தார்.
அப்புறம், அப்புறம் என்ன..... இங்கே உள்ள வழக்கப்படி  - இச் ..... இச்... கொடுக்க சொன்னாங்க...
எனக்கு அந்த டைம்ல நிஜமாவே வெட்கம் வந்துடுச்சுப்பா.....ஆமாம்ப்பா...
சர்ச்ல அமர்ந்து இருந்த அத்தனை பேரும் கைதட்டி வாழ்த்து சொன்னாங்க... குழந்தைகளும் சேர்த்து.....
புதுசா கல்யாணம் ஆன பீலிங்க்ஸ் தான்.....

 எல்லா வேலையையும், இனி  ஒரு துள்ளலோட செய்ய சொல்லுது ......

இதெல்லாம்,  அமெரிக்காவுக்குத்தான் தேவை..... தமிழ்நாட்டுக்குத் தேவை இல்லை என்று சொல்லாதீங்க... Self-Denial இல்லாமல், யோசித்து பார்த்தால் -  இந்தியாவிலேயும் எத்தனையோ நகரத்துப் பிரச்சனைகளில்  stress மிகுந்த வாழ்க்கைதான் அதிகமாகி கொண்டே வருகிறது.  இதுவும் விரைவில் தேவைப்படலாம்....

எப்போ நம்ம ஊரில், உலக திருமண நாளை கொண்டாடப்போறாங்க என்று தெரியவில்லை....  இப்படியும் அமெரிக்காவில் நடக்குதுன்னு காதில போட்டாச்சு.... அப்புறம் உங்கள் இஷ்டம்.... அது வரை, காதலர் தினம் மட்டும் தானோ? 


 

குகைக்குப் போனோமே!

தலைப்பை பார்த்து விட்டு,  ஏதோ இமய மலை குகைக்குப் போயிட்டேன்னு நினைக்காதீங்க.....
நியூ மெக்ஸிகோ மாநிலத்தில், லாஸ் அலமோஸ் (Los Alamos)  என்கிற ஊருக்கு பக்கத்தில்  இருக்கிற  Bandelier National Monument ஆக இருக்கிற மலைகுகைப் பத்தி தான் சொன்னேன்பா....

இது முனிவர்கள் இருந்த குகை இல்லைங்க..... அமெரிக்காவின் natives ஆன செவ்விந்தியர்களில் ஒரு பிரிவினர்,  பல வருடங்களுக்கு முன்னால் வாழ்ந்த  குகைகள்.    அமெரிக்காவில் அவர்களை செவ்விந்தியர்கள்  - Red Indians - என்று தற்பொழுது அழைப்பதில்லை.  native அமெரிக்கர்கள் (Native Americans)  என்றே சொல்றாங்க.....

ஒரு டவுட்டு:  native என்ற வார்த்தைக்கு சரியான தமிழ் வார்த்தை என்ன?  தெரிஞ்சா சொல்லுங்க மக்கா....  native place என்பதை சொந்த ஊருனு சொல்லுவோம்.... native அமெரிக்கர்கள் என்று இருப்பதை, எப்படி தமிழில் சொல்ல?  ம்ம்ம்ம்......

 Ancestral Pueblo Indians, New Mexico:

  இந்த குகை வீடுகளில்,  பல அறைகள் இருந்தது, சிறப்பம்சம் தானே! 

  இரவில் மிருகங்கள் கிட்ட இருந்து தங்களை பாது காத்துக் கொள்வதற்கும்,    எதிரிகள் மூலமாக தங்களது பெண்கள், குழந்தைகளுக்கு ஆபத்து எதுவும் வந்து விடாமல் இருப்பதற்கும், இந்த வீடுகள் பயன் பட்டு இருக்கின்றன.

குகையில் இருந்து வெளியே உள்ள view : 

 தொலைவில் இருந்து பார்க்கும் போது, இது பெரிய மலைகள் போலவே இருப்பதால், அங்கு இவர்கள் குடி இருந்தார்கள் என்று யாருக்கும் எளிதாக கண்டு பிடிக்க முடியாமல் இருந்து இருக்கிறது. அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்த நேரங்கள் மட்டுமே, கீழே இறங்கி வந்து  ஒரே கூட்டமாக சேர்ந்து,  ஒன்றாக கூடி கொண்டாடி இருக்கிறார்கள்.

இப்பொழுது,  சுற்றுலா பயணிகள் ஏறி பார்ப்பதற்கு என சில குகை வீடுகளுக்கு மட்டும் ஏணி வைத்து இருக்கிறார்கள்.  அதில் ஏறிப் போய் குகைக்குள்ள  பார்த்த போது ..... பாபாவோ பாஷாவோ தெரியல..... ஆனால்,  குகை மனிதர்கள் வரைந்து வைத்து இருந்த சில drawings  தெரிந்தன.....  கவனிக்க:  paintings என்று நான் சொல்லவில்லை.... அப்புறம், எல்லோரா - அஜந்தா - ரேஞ்சுக்கு நீங்க கற்பனை பண்ணிடாதீங்க....  அந்த காலத்துல,  குகைகளின் உள்பக்க சுவர்கள் தான்,  அவர்களுக்கு  ப்லாக் ஸ்பாட் போல..... ஒரு கூர்மையான ஆயுதம் வைத்து, என்ன என்னவோ வரைந்து வைத்து இருந்தாங்க.... பாதி புரிந்தன. பாதி புரியல....   ஹா,ஹா,ஹா,ஹா.....

குகை வாழ் மனிதர்கள் இருந்த இடத்தில்,  நான் நிற்கிறேன் என்கிற பீலிங்க்ஸ் வந்துச்சு பாருங்க...... அட....அட..... அது சொன்னா புரியாது..... காதல் வந்த நெஞ்சம் மாதிரி, அப்படியே உணர்ந்து பார்க்கணும்.... ஹி, ஹி, ஹி, ஹி, ஹி....  இதுக்குத்தான் திருமண நாள் கொண்டாட்டத்தை ஒட்டி டூர் அடிக்கக் கூடாது..... இப்படித்தான் எழுத வருது....

 சரி, இப்போ  எங்கே விட்டேன்? ..... ஆங்..... ஏணியை விட்டேன்.... ச்சே.... ஏணி பத்தி சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்....  அந்த காலத்துல,   ஆபத்து நேரங்களில், இந்த ஏணிகளை, குகைக்குள் ஏறி விட்டு உள்ளே இழுத்து வைத்து கொள்வார்கள்.  ஏணிகளை பெரும்பாலும் குழந்தைகளுக்கும் பெண்களுக்கும் வயதானவர்களுக்கும் மட்டும் தான் பயன் படுத்தி இருக்கின்றனர். கூட்டத்தில் உள்ள இளைஞர்கள்,  ஏணி இல்லாமலே  மலையில் தங்கள் குகைகளுக்கு,  குரங்கு மாதிரி  ஏறி விடும் வகை தெரிந்து இருந்தார்களாம்.  பயமில்லாமல், மளமளனு அவங்க எப்படி ஏறி இருப்பாங்கனு நினைத்து பார்த்த போது அதிசயமா இருந்துச்சு...  அப்படி ஏறி பார்க்க ட்ரை பண்ணினியானு கேப்பீங்க?  இஃகி ..... இஃகி .... பதில் சொல்ல மாட்டேனே.....

இன்னும், சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால்,   கீழே இருந்து பார்க்கும் போது குகை மாதிரி பல ஓட்டைகள் மலையில் தெரியும்.  ஆனால், எது குகையின் வாசல், எது குகையின் சன்னல், எது எதிரிகளை ஏமாற்ற குகை போல அமைக்கப்பட்ட ஓட்டைகள் என்று கண்டுப்பிடிக்க முடியாது.  தவறான வழியில் ஏறி விட்டால்,  பாம்புகள் வாழும் பொந்துக்குள்  கை விட்டு விட்டு,  ஒரேயடியாக  போய் விட வேண்டியதுதான்.   இல்லை,  சரியான பிடிமானம் இல்லாமல், கீழே விழுந்து, அப்புறம் - லிப்ட் இல்லாமலே மேலோகம் போக வேண்டியதுதான்.
Rattle snake: 

 சிலந்தி பூச்சியின் சைஸ் பார்த்தீங்களா?  இது கடிச்சுதுனா ..... யம்மாடி!

வீட்டுக்கு வீடு வாசப்படி என்று நாம் சொல்கிற  மாதிரி, அவங்க சொல்லும் போது - மலைக்கு மலை நோ வாசப்படி என்று சொல்லி இருப்பாங்களோ?  

மேற்கொண்டு விவரங்கள் தெரிந்து, உங்கள்  பொது அறிவை மேலும் வளர்த்துக் கொள்ள:  

http://en.wikipedia.org/wiki/Bandelier_National_Monument


இப்படி பல சுவாரசியமான இடங்கள், நியூ மெக்ஸிகோ மாநிலத்தில் உண்டு....  எல்லாத்தையும் சொல்லி,  உங்களை "கடிச்சு "  வைக்க விரும்பல.... ஆனால்,  அதில் வெகு முக்கியமாக இன்னும் ஒரே  ஒரு இடத்தை மட்டும் விரைவில் சொல்லிவிட்டு நியூ மெக்ஸிகோ தல சுற்றுலா புராண கதையை முடிச்சிக்கிறேன்....  ஓகேவா? 

பின் குறிப்பு:  நான் எடுத்த படங்கள்.... பர்சனல் ..... அதான், கூகிள் ஆல்பத்துல கைவச்சுட்டேன்.

படிக்க ஆசை... ஆனால், வேலை பார்க்க பேராசை.

நேற்று எங்களுக்கு வாழ்த்து சொல்லிய அனைத்து அன்பு உள்ளங்களுக்கும் மனமார்ந்த நன்றிங்க....

 இன்று, வேறு ஒரு பதிவு எழுத தயார் ஆகி கொண்டு இருந்த பொழுது,  ஒரு சீரியஸ் பதிவு எழுத வேண்டியதாகி விட்டது.
மன்னிக்கவும்.

இங்கு பரப்பரப்பு இல்லாத பெரிய நியூஸ்.... ஆனால்,  இந்தியாவில் பரபரப்பா பேசப்படுற நியூஸ் இது, என்று நண்பர் ஒருத்தர் இந்த லிங்க் அனுப்பி இருந்தார்.
http://timesofindia.indiatimes.com/world/us/Duped-Indian-students-ignored-red-flags/articleshow/7393658.cms

இதை விட தெளிவாக எழுத முடியாதே ...... உண்மையை சொல்லி இருக்காங்க....

உனக்கென்ன தெரியும்னு கேட்காதீங்க.....  இங்கே வெட்டியாக இருக்கிற நேரம் எல்லாம், சில  Indian Students' Association உடன் சேர்ந்து  ஏதாவது ப்ரோக்ராம் organize செய்வதில், ஒத்தாசையாய் இருப்பது எனது பொழுதுபோக்கு.  அவர்களின் மன நிலைகளும் எண்ண அலைகளும் புரிந்து கொள்ள நல்ல வாய்ப்புகளும் கிடைத்து இருக்கின்றன.


அமெரிக்காவில் மேல்படிப்பு படிக்க, "லார்டு லபக் தாஸ்"  வீட்டாளுக மட்டும் தான் என்று இருந்தது தான் அந்த காலம்.  இப்போ, யார் வேண்டுமானாலும் படிக்க வரலாம் என்கிற அளவுக்கு வசதிகளும் வாய்ப்புகளும் வந்து இருக்கின்றன.
எல்லாம் செய்து கொடுத்தாலும், கடைசியிலே  மாங்கு மாங்குனு படிச்சு எழுதினால் தான் ஒழுங்கான டிகிரி கிடைக்கும் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த விஷயம் தான். 

 மாணவர்களுக்குரிய F1 டைப் விசா பெற்று,  வருபவர்களின் எண்ணிக்கை வருடா வருடம் பெருகி கொண்டு தான் வந்து இருக்கிறது. இதுவும் நல்ல விஷயம் தான்.

http://www.nriol.com/oisnet/usastudentstats.asp
 அந்த லிங்க்ல் உள்ளது படி,  2009 கணக்கு படி  அமெரிக்காவுக்கு அதிகமாக படிக்க வரும் வெளிநாட்டு மாணவர்களில், சீனாவை பின்னுக்குத் தள்ளி, இந்தியா முதலிடத்தில் வந்து இருக்கிறது.  அந்த வருடம்,   103,260 மாணவர்கள், இங்கே வந்து இருக்கிறார்கள்.  இதுவும் நல்ல விஷயம் தான்.

மேட்டர் என்னன்னா, இப்படி படிக்க வர எல்லோருமே,  "நல்லா படிச்சு, டிகிரி வாங்குறதுதான் என் உயிர் .... என் மூச்சு.... என் கடமை..... என் கட்டுப்பாடு......" என்று வருவது இல்லை.   பெயர் வாங்கி உள்ள பெரிய பல்கலைகழகங்கள்  எல்லாம் சேர்ந்தால்,  "rules and regulations" ரொம்ப பேசுறாங்கப்பு..... எனக்கு நோகாமல் நொங்கு எடுக்கணும்.  அதுக்கு என்னா வழி?" அப்படின்னு இந்தியாவில் இருந்து வருவதற்கு முன்னாலேயோ ..... இல்லை  வந்தவுடன்,  பிரத்யேக Forum ...காரம் மூலமாகவோ எங்கே  சீப்பா fees  இருக்கும்?  எங்கே  அமெரிக்க மண்ணுல காலை வச்ச உடனேயே ..... இந்த கையில ஒரு வேலையை கொடுத்து, அடுத்த கையில டாலர்ஸ் கொடுக்கிற மாதிரி இருக்கும் என்று பார்த்து கிட்டு ..... யோசிக்காமல் குதிச்சுடுறாங்க....

http://www.trackitt.com/usa-discussion-forums/h1b/512950847/tri-valley-university-cpt-opt/page/1 

வாசித்து பார்த்தால்,  குறுக்கு வழியில கைலாசம் போக எப்படி ஆலோசனை கேக்குறாங்க..... அது தப்புன்னு சொல்றவங்க பேசுறதை, இந்த காதில் வாங்கி .... அந்த காதில் எப்படி விடுறாங்க என்று தெரியும்.

இந்த மாதிரி மாணவர்களை டார்கெட் செய்து, சில online universities  .... சட்டத்தில் இருக்கிற ஓட்டையை .... பெருசாக்கி, தங்களுக்கு சாதகமாக மாற்றி,  இந்த மாணவர்களுக்கு  வசதியாக்கி கொடுத்து இருக்காங்க.  ஒரு டிகிரி வாங்கி முடித்த பின் , அல்லது முடிக்கும் தருவாயில், தாங்கள் படித்து இருக்கும் துறை சம்பந்தமான வேலைகளில் - trainee - ஆக இருக்க மட்டுமே  பயன்பட  கொடுக்கப்படும் CPT மற்றும் OPT work permits ..... இவர்களுக்கு,  university il  சேர்ந்த  முதல்  வாரத்திலேயே  கிடைக்கும் படி செய்து விடுகிறார்கள்.   தங்களின் துறையில் மட்டும் இல்லாமல்,  பெட்ரோல் பங்க் வேலையில் இருந்து IT வேலை வரை, எல்லா வேலைகளையும் செய்ய இந்த வொர்க் பெர்மிட் கொண்டு கிளம்பி விடுகிறார்கள்.

இதனால், நியாயமாக அந்த வேலை கிடைக்க வேண்டிய இன்னொரு இந்தியருக்கு கூட அந்த வேலை கிடைக்காமல் போய் விடும் நிலை உள்ளது. 

இந்த பல்கலைகழகங்களில்,   ஆன்லைன் வகுப்புகள்  மட்டும் தான். அதுவும் கண் துடைப்புக்காக மட்டுமே.  அதை அமெரிக்காவில் எந்த மூலையில் இருந்து கொண்டும்,   இவர்கள்  படிப்பது போல, பாவ்லா கட்டிக் கொள்ளலாம்.  எப்படியும் ஒன்று அல்லது இரண்டு வருடங்களில், கட்டிய  fees க்காக ஒரு diploma டிகிரியோ .... ஒரு வெத்து மாஸ்டர்ஸ் டிகிரியோ கொடுத்துடுவாங்க.
 
இந்த டிகிரியை வைத்து அமெரிக்காவில் எங்கும் வேலை வாங்க முடியாது என்பதை, இந்த மாணவர்கள் புரிந்து கொள்வதில்லை.  பெரும்பாலும் இந்த universities எல்லாம்,  blacklisted ஆக இருக்கும்.  அதை பற்றியும் இவர்கள் கவலைப்படுவதில்லை. 

இப்படிப்பட்ட பல்கலைகழகங்களை தவிர்க்க சொல்லி, எத்தனையோ Forum மற்றும் பல்வேறு வழிகளில் தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்புகள் உண்டு.  

இப்பொழுது பிடிபட்டு, இழுத்து மூடப்பட்டு இருக்கும் Tri-valley University - ஒரு சீனப் பெண்மணியின் கவனிப்பின் கீழ் இருந்து இருக்கிறது.  அந்த பல்கலைகழகத்தின் கட்டடத்தை பார்த்தாலே, அது போலி என்பது தெள்ளத் தெளிவாக தெரியும்.

அப்படி இருந்தும் அதில் சேர்ந்தது - 90 % மேலாக இந்தியர்கள்தான்.    H 1 B வொர்க் விசா வாங்கி வந்து இங்கே வேலை பார்க்கும் சில இந்தியர்களின் கணவருக்கோ, மனைவிக்கோ H 4 விசா (Dependent visa) கொடுக்கப்படும்.  ஆனால், இந்த விசாவை வைத்து கொண்டு வேலைக்கு செல்ல முடியாது.  ஆனால், இப்படிப்பட்ட  பல்கலைகழகங்களில் சேர்ந்து கொண்டு, தங்கள் விசா status மாற்றி கொண்டு,  வேலைக்கு செல்பவர்களும் உண்டு.

இந்த மாய வலையில், தெரிந்தோ தெரியாமலோ விழும் சில மாணவர்கள்,  தாங்கள் படிக்க வந்த நல்ல பல்கலைகழகங்களில் இருந்து, மாற்றி கொண்டு  - டிகிரி பற்றி கவலைப்படாமல் உடனே பணம் சம்பாதிக்கும் ஆசையில்,  இங்கே சேர்ந்து விடுவதும் உண்டு. 

இதில் சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால்,  Tri-Valley University இல், இது வரை மாட்டி இருக்கும் பெரும்பாலானோர்,  ஆந்திராவை சேர்ந்தவர்கள்.  இவர்களில் பலர்,   தாங்கள் எந்த மாதிரி பாதையில் செய்ய முடிவு எடுத்து இருக்கிறோம் என்பதை நன்கு தெரிந்து கொண்டவர்களே.

மாட்டாத வரை, செய்வது தவறல்ல என்ற மன நிலையை என்னவென்று சொல்வது?  

இந்த பல்கலைகழகம் பற்றிய சந்தேகம் வரவும், அரசாங்கம் விசாரணை ஆரம்பித்து விட்டது.   விசாரிக்கப்பட்ட மாணவர்களில் சிலர்,  வெளியே தகவல்கள் கொடுத்து அலெர்ட் செய்து இருக்கிறார்கள்.  அதை பலர் புறக்கணித்து இருப்பது, இப்பொழுது வெளியே வந்து இருக்கிறது.  வார்னிங் மெசேஜ்களை சீரியஸ் ஆக எடுத்துக் கொண்ட வெகு சிலரே,  உடனே வேறு  மாற்று ஏற்பாடுகள் செய்து கொண்டு விலகி விட்டார்கள். 

Tri-Valley University இல்  உள்ள மாணவர்களின் தகவல்கள் அத்தனையும் அரசாங்கத்தின் கையில் .....
இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால்,  நானூறுக்கு மேற்பட்டவர்கள் தங்கள் முகவரியாக, ஒரே வீட்டின் முகவரியை தந்து இருக்கிறார்கள். 

இப்பொழுது, அந்த ஊரில் இல்லாமல் வெளி மாநிலங்களில் இருக்கும் அத்தனை மாணவர்களும் உடனே Immigration office,  தொடர்பு கொள்ள சொல்லி உத்தரவு வந்து இருக்கிறது.  இதில்,  H 4 விசாவை மாற்றி விட்டு,  "அரசனை நம்பி, புருஷனை கை விட்ட கதையாய் இருக்கும்"  இந்தியர்களுக்கு வயிற்றில் புளி கரைத்து இருக்கிறது.  ஏனெனில், அவர்களது இந்த டம்மி வொர்க் பெர்மிட் விசா status ரத்து செய்யப்படும் போது, அவர்கள் "out of status" ஆக நேரிடலாம். அதனால், தன் கணவரையோ, மனைவியையோ விட்டு விட்டு இந்தியா திரும்பி செல்லும் நிலை நேரிடலாம்.

இதை போன்ற நிலைகளை தவிர்க்க,  இங்குள்ள Immigration lawyers மற்றும் Telugu Association of North America (TANA) வின் உதவிகளை நாடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

ஊரிலேயும்,  sensation news ஆக்கி,  இந்திய அரசாங்கத்தை உதவிக்கு அழைக்கிறார்கள். 
 

நம்ம நாட்டில் இருக்கும் அரசாங்க விதிகளை மதித்து - அதற்கு உட்பட்டு இருப்பது, ஒவ்வொரு இந்தியரின் மனப்பக்குவத்தையும் சூழ்நிலையையும் பொறுத்தது ஆக இருக்கலாம்.  ஆனால், தாய் நாட்டை விட்டு வெளிநாடுகளுக்கு வரும் போது, அந்த அந்த நாட்டின் சட்ட திட்டங்களை தெரிந்து, அதற்கேற்ப நடக்க வேண்டியது கட்டாயமாக இருக்கிறதல்லவா? 

நம்ம ஊரில், "நம்ம நாட்டாமை வீட்டு பையானாம்.... கேஸ் போடாதே!" என்றோ, "நம்ம MLA வுக்கு வேண்டியவராம். கண்டுக்காதே!" என்றோ சொல்லி,  தவறுக்கு தண்டனை இல்லாமல் போவதை  சாதரணமாக எடுத்துக் கொள்ளப் பழகி விட்ட  பலருக்கு,  இது கஷ்டம் தான்.

  இருந்தாலும் இந்த மாணவர்களுக்கு,  எந்தவித discrimination ம் அமெரிக்க அராசங்கம் காட்டவில்லை.  சட்டப்படி என்ன செய்ய வேண்டுமோ அது மட்டுமே செய்யப்படுகிறது.   விசாரணைக்குப் பின், தெரிந்தே தவறு செய்தவர்களின் விசா - பாஸ்போர்ட் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு இருக்கின்றன. அவர்கள்,  வேறு எங்கும் விதிகளை மீறி,  சென்று விடக்கூடாது என்பதற்காக நடவடிக்கைகள் முழுதும் எடுத்து முடிக்கும் வரை, அவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள் என்பதை கண்காணிக்க chip transmitters காலில்  பொருத்தப்பட்டு இருக்கின்றன.   இவர்களை,  சிறையில் அடைக்க வகை இருந்தும்  (giving fraudulent information, knowingly) அப்படி  செய்யாமல் , அவர்களை Voluntary deportation - தாங்களாகவே முன் வந்து இந்தியா திரும்ப செல்ல, அமெரிக்க அரசாங்கம் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

ஆனால், அந்த மாணவர்களில் பெரும்பாலானோர் அப்படி திரும்பி இந்தியா செல்ல விரும்பவில்லை. அமெரிக்க அரசாங்கம், இவர்களுக்கு உதவும் வண்ணம் மாற்று ஏற்பாடு செய்து, அமெரிக்காவிலேயே தங்கும் படி செய்ய எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

அது எப்படி உனக்குத் தெரியும் அப்படின்னு கேட்கிறீங்களா?  TANA மூலமாக இந்த மாணவர்களுக்கு உதவியாக இருக்க முயற்சி எடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் TANA Students' Chair  ஆக இருக்கும்  அஷோக் கொல்லாவுடன் (Ashok Kolla)  தொலைபேசியில் பேசும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது.  இவர் இந்த பல்கலைகழகத்தில் படிக்கவில்லை என்றும், இருந்தாலும் அமெரிக்காவில் உள்ள ஆந்திர மாணவர்களின்  பிரதிநிதியாக தான் இருப்பதால்,  TV 9 முதல் கொண்டு பேட்டி தந்து இருப்பதாக தெரிவித்தார்.  அந்த மாணவர்களின் எதிர்காலம் குறித்து கவலைப்படுவதாகவும் இந்திய அரசாங்கம் தலையிட்டு - ஆவன செய்ய வேண்டும் என்று மாணவர்கள்
விருப்பப்படுவதாகவும் தெரிவித்தார்.  மேலும்,  அந்த பல்கலைகழகம் தான் தவறான தகவல்கள் தந்து மாணவர்களை ஏமாற்றி விட்டதாகவும் சொன்னார்.

அந்த மாணவர்களை, victims என்ற பொழுது மட்டும் வந்த சிரிப்பை, ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு அடக்கி கொண்டேன்.  ஒரு பதிவுக்கு உள்ள கமென்ட் போடுவது போல இருந்தால்,  "ஹா, ஹா, ஹா, ஹா,  ஹி, ஹி, ஹி, ஹி,   ஹோ, ஹோ, ஹோ, ஹோ, ஹையோ ஹையோ ஹையோ ..... " என்று சிரித்து இருக்கலாம்.  ப்ச்.....



ஈஸியாக கிடைக்குதே என்று  தெரிந்தே சென்ற இந்த மாணவர்கள்,  victims என்றால்,   அங்கே தமிழ்  மீனவர்களை சுட்டு கொண்டு இருக்கிறாங்கப்பா..... அவங்களை என்னவென்று சொல்வது?  முதலில் அதை கவனிங்கப்பா... அப்புறம் இதை பற்றி கவலைப்படலாம். 

ஒழுங்காப் படிக்க வந்து,  நல்ல பல்கலைகழகங்களில் இருக்கும் எல்லா இந்திய மாணவர்களையும்,  Garnier Shampoo products சொல்ற மாதிரி, அமெரிக்காவில் பத்திரமாக பார்த்துக்கிறாங்க....  மரியாதையாகத்தான் நடத்துறாங்க.  அவர்களுக்கு, இந்த பிரச்சனை எதுவும்  இல்லை.

வேலியில் ஓடுவது ஓணான் என்று தெரிந்தும்,  எடுத்துக் கொண்டு, இப்பொழுது குத்துதே குடையுதே என்று சொன்னால்? ............   ம்ம்ம்ம்ம்ம்...........  
 
  இந்த சம்பவம் கேள்விப்பட்டதும்,  எங்கள் மாணவ குழுவில் ஒரு தமிழ் நண்பர், "இந்த ஆந்த்ரா பசங்களே இப்படித்தான், சித்ரா.... எப்படியாவது loophole பிடித்து அமெரிக்காவில் தங்க புளப்பை பாத்துக்கிடுவாங்க. இப்போ மாட்ட ஆரம்பிச்சிருக்காங்க!" என்று சொல்லிக் கொண்டு இருந்த பொழுது  - அவரை சந்தித்த ஒரு அமெரிக்க நண்பர்,  "Hey man!  Did you hear the news about those Indian students in California?" என்றதும் இவருக்கு முகம் வாடிப் போய் விட்டது.  "சித்ரா, எனக்குத்தான் அவங்க ஆந்த்ரா.... இவங்களுக்கு, இந்தியர்கள்.  என்னையும் அவர்களையும், இந்தியர்களாக பார்க்க மட்டும் தான் இந்த அமெரிக்கனுக்குத் தெரியும்.  ஆந்த்ரா, தமிழ்,  மலையாளம் என்று இல்லை.... அதை ஒரு நிமிஷம் மறந்துட்டேன்.  ஒரு இந்தியன், உலக சாதனை செய்தால், எல்லோருக்கும் பெருமை.  ஆனால், இப்படி நேரத்தில் மட்டும் பிரிச்சு பார்க்க நினைச்சிட்டேனே!" என்றார்.

என்னத்த சொல்ல......????   நான் அவர் செல்வதையே பார்த்து கொண்டு இருந்தேன்.