ice-skating மற்றும் me-skating.
வழுக்கி விழலாம் வாங்க ............
கூரை ஏறி கோழி பிடிக்காதவன், வானம் ஏறி வைகுண்டம் போனானாம்:
நமக்கு icy ரோடுல நடந்து போனாலே, வழுக்கும். இதுல, காலில் கத்தி பொருத்தப் பட்ட ஷூஸ் போட்டு வழுக்கு என்று அனுப்பிவிட்டா, ஒரே சொய்ங் தான். Ice rink arena ல நம்மை உள்ளே அனுப்பிட்டு, நாம வழுக்கி போய் கீழே விழுறதை பாத்து ரசிச்சு சிரிக்க ஒரு நண்பர் கூட்டம், அந்த வளைவை சுத்தி நிக்குது. நம்மை வச்சு காமெடி ஷோ நடத்த, நாமே கூட்டம் சேர்க்கிற கொடுமைனு நினைச்சிக்கிட்டேன். ஆனால், முதல் இரண்டு மூன்று தடவைதான் சிரிப்பு சத்தம் எல்லாம். அப்புறம், ஒரே அறிவுரை மழைதான். ice rink ல முன்ன பின்ன இறங்காத நண்பர் - கோக் குடிக்கும் போது கூட, ஐஸ் கட்டிகள் போட்டு குடிக்காதவர் - அவர் கூட மாறி மாறி கொடுத்த டிப்ஸ்....... அடேங்கப்பா.......... சும்மா சொல்லக் கூடாது - பாசக்கார பய புள்ளைக!
ஆறுதலான விஷயம் என்ன என்று கேட்டால்: வழுக்கி விழுந்த பொண்ணுனு, என் கணவர் கை விடாம, நான் கீழே விழும் போதெல்லாம், தூக்கி விட்ட கை கை கொடுத்த தெய்வம் அவர். மனுஷன் சளைக்காமல் - முக்கியமா சிரிக்காம - உதவி செய்தார் பாருங்க. அட, அட, அட.........
ஆடத் தெரியாதவள், மேடையை குறை சொன்னது போல......
உள்ளே நுழையும் முன், எனக்கு மூளை சலவை செய்தவர்கள் பகிர்ந்த கூற்று:
" அங்கே பாருங்க. எவ்வளவு சின்ன பிள்ளைகள் எல்லாம் தைரியமா போகுது. நீங்க, சும்மாவே தைரியமான ஆளு. (எப்படா, நான் அப்படி சொன்னேன்? இன்னுமா உலகம் என்னை நம்புது? உசுப்பேத்தி விடுறதுக்கு ஒரு அளவே இல்லையா?) கொஞ்சம் நேரம் அப்படியே, அந்த கைப்பிடி பிடிச்சிக்கிட்டு பழகிட்டு, அது பக்கத்திலேயே கை விட்டுட்டு போங்க. விழுகிற மாதிரி இருக்கும் போது, எட்டி அந்த கம்பியை பிடிச்சிக்கோங்க. அவ்வளவுதான். பயம் இல்ல."
கேக்கும் போது நல்லாத்தான் இருந்தது. அங்கே போனா................. நல்லாவே இல்லை.
வழுக்கு தரையில், வழுக்கும்னு தெரிந்தே வழுக்குவதற்கு என்றே, மூளை மழுங்கி, வழுக்க வந்தவளுக்கு இந்த வழுக்கலும் வேணும், இன்னமும் வழுக்கி விழ வேணும்............ அவ்வ்வ்வ்வ்.........
முதல் கோணல் - சாரி, விழல் - முற்றிலும் விழல்:
வலது காலை வச்சு உள்ளே நுழைந்த உடனேயே .......... ணங் என்று ஒரு அடி - ஒரு அதிர்வு - ஒண்ணும் புரியவில்லை. ice rink ல குப்புற விழவில்லை - மல்லாக்க விழுந்து கிடந்தேன். எழும்ப முயற்சி செய்தால், இல்லாத ஊருக்கு வழி கேட்ட மாதிரி, காத்தை பிடிச்சு - கை அந்தரத்துல fiddle வாசிக்குது. அட பாவிகளா! நிற்கும் போது பக்கத்தில இருந்த கைப்பிடி கம்பி, இப்போ எட்டாக் கனி போல உயரத்தில் தெரிந்தது.
நம்ம ஆளு உதவியால எழும்பி நின்ற அடுத்த நிமிடமே, ணங்.......................!!! விடாக் கொண்டன் - கொடாக் கொண்டன் பாணியில், பல முறை "எழு முன் - விழு பின்" கதை தொடர்ந்தது. எழுந்தது விழத்தானோ, விழுந்தது எழத்தானோனு இலக்கிய கேள்வி எல்லாம், அடி வாங்கிய தலைக்குள் எழுந்தது - இல்லை விழுந்தது.
களவும் கற்று மற:
நான் நின்று கொண்டிருந்த நேரத்தை விட, ஐஸ் தரையோடு தரையாய் உருண்டு கொண்டிருந்த நேரம் தான் அதிகம். அந்த angle ல இருந்து பாத்தப்போதான், மேல உள்ள டிஸ்கோ பிளாஷ் லைட்ஸ், பலூன்ஸ், பளிச் பளிச் strobe லைட்ஸ் அழகு எல்லாம் இன்னும் நல்லா தெரிந்தது. எங்கே எங்கே எல்லாம் லைட்ஸ் வைத்து இருக்கிறார்கள் என்று ஆராய்ச்சி செய்ய முடிந்தது. ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும் போதும், கீழே விழுந்து அடி வாங்கினேன். பட்ட இடத்திலேயே அடி பட்டேன். அடி வாங்கிய இடங்களில், வலி போக ஒரு வாரம் ஆச்சு. ஆனாலும், மனதுக்குள் இன்னும் ஒரு சந்தோஷம். மக்களே, நானும் ice skating பண்ணி (????!!!) இருக்கேன்.
என்ன இருந்தாலும், இதுக்கெல்லாம் அசந்து விடும் ஜென்மமா நான்? விழுந்து விடுவோமோ என்ற பயமும் - விழுந்து விட்டால் எல்லோரும் சிரிப்பார்களே என்ற வெட்கமும் - கீழே விழுந்தால் வலிக்குமே என்ற தயக்கமும் இத்தனை நாட்கள், நான் முயற்சி செய்ய தடையாய் இருந்தன. விழுந்தாச்சு, எல்லோரும் சிரிச்சாச்சு, வலி என்னனு தெரிஞ்சாச்சு. தடைகள் உடைஞ்சு போயே போச்சு. இனி என்ன? நிச்சயம், திரும்பவும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது போவேன். அடுத்த முறையாவது, விழாமல் நிற்க கற்று கொள்ள வேண்டும். அப்புறம் skating எப்படி செய்ய வேண்டும் என்று கற்று கொள்ள வேண்டும்.
இப்படித்தான், பல விஷயங்களில் நாம் முதல் அடி எடுத்து வைக்க தயக்கம். முதல் அடி எடுத்து வச்சுட்டா - அப்புறம், ஒரே சொய்ங்................!!!